Skip links

Waarom ik zo hou van sneeuw

De kabouters zijn het voorbije weekend niet langs geweest om mijn overvolle wasmand weg te werken en ook de vrijwillige saunagangers zijn in een boog eromheen gelopen, dus na thuiskomt wachtte me zaterdagavond nog wat huishoudelijk werk. Maar deugd deed het wel, zo’n paar dagen ertussenuit.

Aan dat minivakantie-gevoel kwam ongepland nog een staartje toen maandagochtend het hele land wit kleurde. Ik had afspraken in Brussel, maar geen haar op mijn hoofd dat eraan dacht om me te wagen aan een rit richting hoofdstad. Het aantal kilometers file tikte evenredig aan met de hoeveelheid sneeuw die uit de lucht viel, dus ik mailde mijn afspraken af en bleef thuis. Eén afspraak mailde me terug: Ah, ja, die sneeuw, geweldig toch, dat de natuur nog steeds zo’n kracht kan hebben dat die ons verlamt. 

Gewoon thuis blijven en kijken naar hoe de sneeuw alles stil maakt: ik heb ervan genoten, hier op mijn thuiswerkbureau/kamer-met-sauna onder het dak. De veluxramen waren volledig bedekt, ik had het gevoel langzaam ingesneeuwd te raken. Af en toe drentelde ik de trap af voor een verse pot thee, en tegen 15.30 uur ging ik even naar buiten om de kinderen van school te halen met de slee om een uur later doorweekt thuis te komen.

Stilte en bezinning
Magie zit soms in kleine, onverwachte hoekjes. Een sneeuwsnipperdag afsluiten in mijn infraroodsauna terwijl het opnieuw is beginnen sneeuwen en de vlokken tegen de velux tikken. Mijn sauna doet altijd deugd op een winteravond, maar dat gevoel van warmte als je net je kletsnatte sneeuwbottinnen hebt mogen uittrekken, is onbeschrijfelijk.
Een dag van rust en stilte en bezinning: soms kan het dus ook zónder daarvoor 200 km te rijden en een hotel te boeken. Een beetje sneeuw is genoeg. Of zoals Herman de Coninck het zo mooi kon zeggen:

winter. je ziet weer de bomen
door het bos, en dit licht
is geen licht maar inzicht:
er is niets nieuws
zonder de zon.

en toch is ook de nacht niet
uitzichtloos, zo lang er sneeuw ligt
is het nooit volledig duister, nee,
er is de klaarte van een soort geloof
dat het nooit helemaal donker wordt.
zo lang er sneeuw is, is er hoop.