Skip links

Waarom ik op een snikhete avond toch in mijn sauna zit

Het is niet omdat ik elke week kwistig strooi met stralende gezondheidstips, dat ik zelf niet zo nu en dan stevig zondig tegen wat ik verkondig. Zo schreef ik eerder al dat een infraroodsauna altijd deugd doet, of het nu buiten 2 of 32 graden is. Nou, dát was toch even buiten de voorbije week gerekend. Na een dag van puffend werken – ventilator op drie, ijskoud water bij de hand – had ik ’s avonds geen druppel zweet meer te verliezen. Een koude douche leek me een betere afsluiter dan mijn traditionele infraroodsauna-sessie. Tot ik vanmorgen opstond en plots weer wist waarom het altijd weer is voor een infraroodsauna.

Hyperventilatie
Ik heb sinds enkele jaren geregeld last van rugpijn. Niks dramatisch, maar ik loop er toch een paar keer per jaar mee naar de kinesist. Het begint met zeurende lage rugijn en pijn aan mijn bekken. Mijn ademhaling schite omhoog en ik krijg steken rond mijn middenrif. Een lichte vorm van hyperventilatie, vertelde mijn kine me onlangs toen ik weer op zijn tafel lag. Door de rugpijn verkramp ik, ga ik te hoog ademen waardoor mijn lijf nog meer verkrampt.
Een eenduidige oorzaak is er niet; meestal is het een combinatie van een slechte zithouding (ik moet dringend investeren in een betere bureaustoel!), slechte schoenen (te plat of te hoog), te weinig beweging (ik ben amper op mijn wekelijkse Infraligne-afspraak geraakt) en stress (ik mag het dan wel te warm vinden om te werken, mijn deadlines zijn niet weersgevoelig). Een combinatie van factoren dus die maakte dat ik vanmorgen opstond met een stramme rug, pijnlijke schouders en zeurende hoofdpijn. Alsof ik de hele nacht brak op een luchtmatras in een tent had geslapen, de hitte weg puffend met te veel wijn.

Herfstgevoel
En dus zit ik hier – zondagavond 22.30 uur – na een dag zweten in huis, alsnog te zweten in mijn infraroodsauna-cabine. Het is de enige manier, buiten zware spierontspanners die een mens compleet knock-out slaan, om mijn spieren weer te ontspannen, mijn ademhaling weer in mijn buik te krijgen, mijn stijve nek weer soepel te maken. En ervoor te zorgen dat ik seffens in een diepe, ontspannende slaap wegzak en morgen weer fris opsta.

Dat van die hitte valt trouwens best mee. Infraroodsauna-warmte is van een heel andere orde dan het gevoel dat je krijgt wanneer het om elf uur ’s avonds nog altijd 30 graden is en je een beklemmende nacht tegemoet gaat. O, en het allerbeste aan in een infraroodsauna zitten op een zwoele zomeravond? Dat ik seffens, na een kwartiertje uitzweten, het fris krijg en alsnog de lakens over mij moet trekken. Een herfstgevoel in de slaapkamer, terwijl het hier nog vlotjes boven de 25 graden is. De temperatuur opdrijven bij een hittegolf, ik kan het iedereen aanraden!