Skip links

Waarom een infraroodsauna je helpt op je oude dag (deel 2)

De griep is in het land en ook in ons huis. Vorige week had Warre (6) van jan, sinds gisteren zijn mijn man en ik geveld. Ik heb vanmorgen nog een poging gedaan om te gaan werken, maar nog voor de middag ben ik al hoestend en rillend vertrokken op de redactie en nu wissel ik werken in de zetel af met wat dutten en lezen.

En zo komt het dat ik voor één keer de volledige krant van vandaag al gelezen had nog voor de kinderen thuis waren van school. Mijn oog viel op een intriest bericht – als je je ellendig voelt, lijkt het wel alsof je meer aangetrokken wordt door miserie van een ander. Het was het verhaal van een oud koppel dat samen zelfmoord had gepleegd door van de tiende verdieping van hun appartement aan zee naar beneden te springen. Ze zagen een eenzaam leven in een rusthuis niet zitten en kozen ervoor er zelf een einde aan te maken. Depressie bij ouderen, aldus de conclusie, komt het vaakst voor en dat heeft een aantal oorzaken: ze hebben steeds minder sociaal contact, voelen zich eenzaam, nemen niet meer deel aan de maatschappij en ze zien ertegenop om af te takelen.

Heerlijk, zo’n oude dag

Als je mij als kind vroeg naar welke fase in mijn leven ik het meest uitkeek  – beginnen werken? moeder worden? – antwoordde ik steevast dat ik graag met pensioen zou zijn om mijn dagen door te brengen zoals mijn oma: soep maken in de voormiddag, middagdutje doen in de veranda die verwarmd wordt door de namiddagzon, ’s avonds een lichte maaltijd – bokes met confituur – en naar Blokken en het Journaal kijken en dan op tijd onder de wol. En als mama die alle ballen in de lucht probeert te houden en daar soms doodmoe van wordt, zie ik er de charme wel van in, van oude dagen die zich eindeloos voor je uitstrekken.

Niet meer mogen meedoen

Maar in mijn koortsige griep-toestand van vandaag besef ik dat beeld wellicht te romantisch is. Want oud worden kan ook zijn: niet vooruit raken, ook al heeft je hoofd daar best nog wel zin in. Overal pijn hebben. De hele dag kijken naar het leven dat zich rondom je afspeelt – op tv, sociale media, kranten, op de dijk aan zee waarop je zit te turen vanop de tiende verdieping – zonder dat je eraan kunt deelnemen.  Dat twee bejaarden het lef hebben om zich samen naar beneden te pletter storten, maakt pijnlijk duidelijk hoe verschrikkelijk het moet zijn om af te takelen.

De beste investering

Daarom dat ik vandaag heb besloten dat – wat er ook gebeurd, waar we ook ooit gaan wonen – mijn infraroodsauna overal mee naartoe gaat. In goeie en slechte dagen, tot de dood ons scheidt. Sociaal contact bevordert het niet – integendeel: het is best een eenzame bezigheid, zo in je sauna zitten – maar als dat ervoor zorgt dat ik actief kan blijven op mijn 84 en me daardoor van ellende niet uit het raam moet gooien, lijkt het me de allerbeste investering voor mijn oude dag tot nu toe.