Skip links

Me-time op doktersvoorschrift

Een van de redenen waarom ik fan ben van de theebuiltjes van Albert Heijn, is omdat ze naast lekker smaken ook Hollands gezellig zijn. Op elk builtje staat een boodschapje. Om even over na te denken, of om mee te glimlachen. Maar elk tasje thee spoort je aan om er een momentje van te maken. Thee-time = me-time, zo simpel kan het soms zijn.

Fluitketel
Simpel dus, maar broodnodig. De voorbije weken was het echt zoeken naar wat tijd voor mezelf. Niet per se in mijn dagindeling, maar vooral in mijn hoofd. Met het gevoel dat ik een fluitketel ben die op overkoken staat, zat ik enkele weken geleden bij mijn huisarts. Gewoon omdat het even ‘op’ was. Ik was na de griep op aanraden van de dokter weer begonnen met anti-allergiemedicatie – de pollen kwamen eraan, ze zouden me niet te stekken hebben! – en ik moest me sindsdien doorheen de dag slépen. Eigenlijk had ik kunnen weten dat die medicatie niet goed verdroeg; de keer ervoor stond ik vol acne. Maar bon, soms is het kiezen tussen de pest (allergie) en cholera (moe zijn), dus ik dacht: ik trek het wel.

Tijd voor me-time
Niet dus. Het vat was af, de rek eruit. Vermoeidheid, zo kreeg ik te horen, is altijd een combinatie van factoren. Anti-allergiemedicatie is er één van, maar ook stress, slechte slaap, te weinig me-time. Ik ken het riedeltje, ik werk voor damesbladen die er vol van staan, ik schrijf hier elke week over mijn zoektocht naar me-time. En toch ziet een mens het soms zelf niet.

Ik kreeg me-time op doktersvoorschrift, een half uurtje per dag iets doen voor mezelf. En stoppen met die medicatie. En dus ging ik onder de middag een uurtje wandelen (mijn nieuwe hobby!), in mijn infraroodsauna natuurlijk (heerlijk nu het buiten weer wat frisser is), maar ook naar de vroegmarkt op vrijdag voor verse bloemen, ik nam een snipperdag hoewel mijn agenda het eigenlijk niet toeliet, ik ging shoppen op een thuiswerkdag, kocht online verduisteringsgordijnen van Ikea zodat ik niet om 5.30 uur ’s morgens wakker word. Alles voor meer rust, alles om de rek in mijn hoofd weer wat aan te spannen. En 20.000 haakjes aan een gordijn doen, dat is trouwens best een mindfulle activiteit.

Al na enkele dagen me-time was ik een ander mens. Dus ik vermoed dat die medicatie toch de grote boosdoener was. Maar intussen me-time ik duchtig voort hoor, want het moet van de dokter 😉

Wil je op de hoogte blijven van de blog artikels? Schrijf je in op de mailinglijst en ontvang de laatste artikels in je mailbox.