Skip links

Klassiek of alternatief: wat is de juiste weg?

Vorige week vertelde ik het verhaal van vriendin V., die ik tegen het lijf was gelopen in de voetbalkantine en me vertelde over haar gezondheidsproblemen. Afgelopen week was het vriendin en collega M. die me aan het koffiemachine (zij koffie, ik water) aansprak over haar tegensputterende lichaam.

M. had er een vreselijk heftige periode op zitten waarin ze onder andere een boek had geschreven en een energievretende relatie had afgehandeld. Gevolg: ze was óp. Ze sliep amper, raakte niet in slaap, sliep niet meer door en raakte ’s morgens uiteraard niet uit bed.
Haar klassieke huisarts had haar klachten afgedaan als ‘stress’; de oplossing was even simpel als niks zeggend: ‘probeer wat meer tot rust te komen’. En dus deed M. wat zoveel mensen doen als de klassieke geneeskunde geen zinnig antwoord geeft: ze ging op zoek naar een alternatieve dokter.

Naalden in de buik
Na wat googelen en rondbellen was M. de dag voor ik haar aan het koffiemachine zag, op de behandeltafel van een acupuncturist terechtgekomen. Die had gekke dingen gedaan met naalden in haar buik, en M. zag er vreselijk belabberd uit. Ze had hoofdpijn, buikpijn, was suf en moe. Het was haar derde koffie van de dag – ze had die nacht alweer geen oog dicht gedaan – en ze twijfelde: opnieuw naar de acupuncturist waar ze 70 euro voor moest neertellen met bedenkelijk resultaat (het was nog erger dan ervoor!), of toch maar weer richting klassieke dokter, vragen of die bloed kon trekken waar ongetwijfeld niks zou uitkomen, en op eigen houtje wat aanmodderen met vitamine C.

Het verhaal van M. is er een dat veel mensen zullen herkennen; ik ook trouwens. Als je je lichaam langdurig belast raakt het uit balans. En het dan weer in evenwicht krijgen, dat is een werk van lange adem. ‘Gewoon’ eens een week op tijd in je bed kruipen, volstaat dan niet meer. En een keer met naalden laten prikken, kan een blokkade losmaken maar daardoor worden de klachten vaak eerst een tijdje erger. Niet voor niks kom ik na elk bezoek aan de osteopaat thuis met barstende hoofdpijn en sta ik de dag erna vol uitslag. Aan je energiebanen laten morrelen heeft een serieuze impact – hoe belachelijk klassieke dokters het ook mogen vinden.

Naar de dokter of goeroe?
Dat laatste speelt trouwens ook een rol: je twijfelt de hele tijd tussen een klassieke aanpak en de alternatieve weg. Tussen de vertrouwde huisdokter en de nieuwe goeroe. Tussen een pijnstiller en slaapmiddel of de kruidentherapie en het zelfgenezende vermogen van je lichaam.

Persoonlijk kies ik steeds vaker voor de tweede route. Omdat klassieke artsen nooit naar het volledige plaatje kijken, en veel te vaak naar de klachten en niet naar de oorzaak. Het idee dat je aan je voeten kunt zien hoe je galblaas en lever eraan toe zijn, vinden zij te belachelijk voor woorden. Blokkades opheffen, afvalstoffen afvoeren: in Oosterse landen zijn dat doodnormale begrippen. De geneeskunde daar is veel meer gericht op balans, yin en yang, naar de vijf elementen water, vuur, aarde, metaal en hout die allemaal in evenwicht moeten zijn. A hell of a job, zoveel is zeker. Maar het is een interessante piste voor mensen die gebukt gaan onder fysieke klachten waar de Westerse geneeskunde geen raad mee weet.

Het beste van Oost en West
Net als vriendin V. vorige heb ik M. uitgenodigd in mijn infraroodsauna, toch wel het beste van twee continenten. Geen enkele arts, hoe cynisch ook, die zal tegenspreken dat het ideaal is bij stressklachten en spierpijn. Dat het ook goed is om afvalstoffen af te voeren, dat zullen zij een leuk neveneffectje vinden maar niks wereldschokkends. Terwijl het daar in alternatievere geneeskunde altijd over gaat: je rommel afvoeren zodat je organen weer tot rust kunnen komen en je de balans kunt herstellen.

Ik zag M. nog meer twijfelen: hocus pocus, huisdokter of een infraroodsauna. Nog meer keuzes, nog meer stress, en al zo weinig tijd. Ze zuchtte en sleepte zich met haar koffie naar haar bureau. De dag nadien heeft ze bloed laten trekken, twee dagen later hoorde ze van haar dokter ‘dat alles prima in orde was!’ en ze gewoon ‘eens goed moest uitrusten’.

Volgende week zie ik haar weer aan het koffiemachine, zal ze zuchten en antwoorden dat het ‘ca va’ is als ik haar vraag hoe ze zich voelt. Maar omdat het leven nu eenmaal te kort is om je ‘bwa’ en ‘ca va’ te voelen, zal ik haar zeggen dat de deur van mijn infraroodsauna altijd open staat voor haar.

Wil je op de hoogte blijven van de blog artikels? Schrijf je in op de mailinglijst en ontvang de laatste artikels in je mailbox.