Skip links

Het geheim van de eeuwige jeugd

Over twee weken word ik 36. Het is de leeftijd waarop Lady Diana stierf – ik had als kind al een bijzondere fascinatie voor de prinses. Ik herinner me nog dat ene beeld, hoe ze in badpak voor zich uit te staren op de boot van Dodi.

De pers alludeerde op het feit dat ze misschien wel zwanger was, want hé, was er daar geen beginnend buikje te zien? Een paar dagen later reden Di en Dodi zich te pletter in een Parijse tunnel. De prinses bleek niet zwanger, ze had gewoon wat te veel gegeten of gedronken die dag, en ze was nu eenmaal geen twintig meer. Wat sommige mensen met Jezus hebben – hij stierf aan het kruis op z’n 33 – heb ik met de leeftijd van 36. Niet dat ik ouder worden erg vind, maar ik heb voor het eerst het gevoel dat ik een tellertje heb waar extra jaren op komen, en een lichaam waar net als bij Diana wat extra vet aan blijft plakken.

Stram opstaan
Dat heeft natuurlijk een aantal oorzaken. Niet intensief sporten lijkt me de belangrijkste. Ik stap wel en doe af en toe wat krachtoefeningen op mijn matje, maar ik ben een luie beweger, zo simpel is het. Een tweede belangrijke oorzaak van een lichaam dat ‘aftakelt’ zijn de hoeveelheid afvalstoffen die het te verwerken krijgt. En die hoeveelheid stijgt tussen ons 20ste en 75stelevensjaar van 15 naar maar liefst 40 procent. In diezelfde periode verliezen we bovendien mineralen en sporenelementen (zoals ijzer, zink, jodium…). Met andere woorden: we voeren onze rommel niet voldoende meer af, en de stoffen die belangrijk zijn voor onze detox, immuniteit, gezonde hart- en bloedvaten en cellen nemen we niet meer voldoende op. “De oorzaak van snelle veroudering situeert zich in het onevenwicht tussen de inname en verwijdering van gifstoffen”, concludeert ook Raf Willaert in zijn boek ‘Wat je lichaam zelf doet, doet het beter.’ En het zijn vooral de externe toxinen – gifstoffen van fijn stof, zware metalen, sigarettenrook… – die de boosdoener zijn. “De overschotten worden gedeponeerd in het bindweefsel, waardoor dat verstijft en minder elastisch kan meewerken met de organen en de stelsels waar het deel van uitmaakt.” 

Uitzweten
Dat stelt me toch enigszins gerust. Ik zou kunnen sporten tot ik amper nog kon stappen, zolang je lichaam z’n afvalstoffen niet kwijt kan, brengt het geen zoden aan de dijk. Die afvalstoffen uitzweten doe ik trouwens wél plichtsbewust, drie avonden per week in mijn infraroodsauna. Aan de vooravond van mijn 36stelevensjaar, besef ik dat dát het geheim is van fit en gezond ouder worden, van weinig rimpels en veel energie. En een portie geluk natuurlijk. Die had Diana jammer genoeg niet daar in de Parijse tunnels.