Skip links

Dit houdt me al een week uit mijn sauna én mijn slaap

Mijn infraroodsauna-ritueel heeft deze week stevige concurrentie gekregen van een andere avondlijke verslaving. Sinds ik Netflix heb ontdekt, weet ik niet meer wat eerst gedaan na 20 uur: werken, zweten of bingewatchen. Bijkomende stress: voor 22 uur moet elke activiteit afgerond zijn, want anders wacht er me gegarandeerd een slechte nacht.

Ik ben eigenlijk helemaal geen tv-kijker. Doorgaans zien mijn avonden er als volgt uit: kinderen rond 20 uur in bed, opruimen, laptop weer aan en werken tot 21.30 uur, dan m’n sauna in (die al begint op te warmen terwijl ik mijn laatste mails stuur), rond 22.30 uur in bed. En dan slaap ik gegarandeerd comateus diep door tot de volgende ochtend. Het was één van de eerste effecten van mijn Health Mate, dat diep doorslapen, en tot op de dag van vandaag blijft m’n sauna hét wondermiddel voor een goeie nacht slaap.

Spannende affaire
Maar dat vertrouwde, deugddoende ritueel heb ik de voorbije week verwaarloosd. Dat zit zo: ik had enkele collega’s enthousiast horen vertellen over The Affair, een serie over een affaire (uiteraard) en nog wat spannende dingen: een eiland, een familievete, een moord. Enkele dagen later had ik de dvd in huis en ja hoor, verslavend goed was het. Maar toen ik seizoen 2 wilde bestellen, bleek dat enkel beschikbaar te zijn op Netflix, het kanaal waarmee je online op verschillende schermen in huis de meest uiteenlopende series en films kunt bekijken.

Zondagavond heb ik me een gratis proefabonnement genomen: 0 euro om een hele maand zowat álles wat je maar kúnt bedenken, te zien. Ik kom uit een tijd waarin je moest wachten tot een tv-programma begon – Samson op zondagochtend van 9 tot 10. Ervoor en erna was er niks. En als je niet thuis was, moest je je video programmeren en hopen dat het erop stond, en dat er daarna geen ander gezinslid er iets anders had óvergenomen. Mijn kinderen zijn verwend door digitale tv-zenders die 24 uur non stop uitzenden. Wachten tot iets begint, dat kennen ze niet. Maar wat ik op Netflix zag, tartte alle verbeelding. Alle series, ook voor kinderen, die je maar kunt bedenken staan erop. Het is dat ik exact wist wat ik wilde zien, anders zou ik gegarandeerd geveld zijn door keuzestress. Trop is te veel, en dat geldt ook voor een aanbod aan tv-tijd.

Alle schermen uit
Vijf minuten nadat ik me aangemeld had, zat ik naar de eerste aflevering van seizoen 2 van The Affair te kijken. Op mijn laptop, want via Telenet kun je niet Netflixen – dat wist ik niet  -, en je kunt wel een Macbook aansluiten op je tv – maar dat kan ik niet. En omdat seizoen 2 zowaar nóg beter is dan seizoen 1, heb ik de voorbije week al elke avond voor m’n laptop gezeten. Het is een race tegen de klok, want ik heb mezelf een tijd geleden de regel opgelegd dat schermen na 22 uur ’s avonds verboden zijn. Geen smartphone, geen laptop, geen iPad, tv kan wel. Het blauwe licht van schermen dicht bij je ogen blokkeert de aanmaak van het slaaphormoon melatonine, en ik voel echt het verschil tussen een avond werken, scrollen en Instagrammen of een avondje sauna, boek en bed. Maar het is sterker dan mezelf: ik hang tot (na) 22 uur voor m’n scherm en daarna is het te laat voor nog een sauna.

Nog 66 dagen
Ik heb al aan alternatieven gedacht om het beste van alle werelden te combineren: ‘The Affair’ mee de sauna in, werken in mijn sauna, abonnement opzeggen en wachten op de dvd, een Telenetinstallateur laten komen die iets kent van poorten en kabels om m’n laptop aan het tv-scherm te koppelen… Maar ik denk dat ik mezelf nog drie weken bingewatchen gun, tot mijn gratis proefabonnement erop zit. En dat ik daarna afscheid neem van het walhalla van films en series waar ik toch geen tijd voor heb, die me wakker houden met hun blauwe licht en die me weghouden van het beste avondritueel dat ik sinds jaren heb geïnstalleerd.
Uiteindelijk kost het gemiddeld 66 dagen om jezelf een gewoonte eigen te maken, ook een slechte. Dus ik kan nog met een gerust hart drie weken Netflixen om daarna m’n sauna weer in te duiken. Want die heeft óók blauw licht, maar het soort waar je wél goed van slaapt. En hé, als ik dan ook nog eens een spannend boek meeneem over een affaire of een moord op een eiland, dan is alles weer zoals het moet zijn.