Skip links

Daarom zijn je vrienden zo belangrijk

Facebook herinnerde me er vanmorgen aan: het is vriendendag. En “omdat vrienden ons maken tot wie we zijn”, hadden ze een persoonlijke video gemaakt voor me om mijn vriendschappen te vieren. Ik had Facebook deze week niet nodig om te klinken op mijn vriendinnen – dat deden we afgelopen woensdag zelf, helemaal live (en dus véél beter!).

Een keer om de acht weken komen we samen met een vriendengroepje, telkens bij iemand thuis of op restaurant. Een dik jaar geleden had ik hen getrakteerd op een ladies-go-infrared-sauna-avond bij me thuis en toen zijn we met enkele dames in mijn infraroodsauna gedoken. Afgelopen woensdag stond een al even verleidelijke Temptation Island-ladiesnight bij mij thuis op het programma. Het werd een avond van veel getetter en geschater – “Ik laat ze pas los als ze niet meer kunnen lopen” – en natuurlijk ook bubbels en wijn, die tot kwart voor één duurde. Na een veel te korte nacht en nog enkele hilarische Whatsappjes de volgende ochtend (ah ja, want zelfs na een avond waren we nog niet uitgepraat), besefte ik nog maar eens dat goeie vrienden goud waard zijn.

Het geluk, dat zijn de anderen
Het grootste geluk krijgen we inderdaad van anderen, zegt Christopher Peterson, grondlegger van de positieve psychologie. Genieten van het leven doe je altijd in het gezelschap van vrienden, buren, collega’s, familie en een partner. Die goeie relaties zijn een absolute voorwaarde tot een gelukkig leven, zo stelt hij. Mensen die close zijn met andere mensen zijn trouwens gezonder dan eenzaten, hoewel ze eigenlijk meer en vaker aan ziektekiemen worden blootgesteld.
Er zit wel een addertje onder het gras wanneer je jezelf omringt met andere mensen: afgunst ligt steeds op de loer. Er zijn altijd mensen die het beter en leuker lijken te hebben, die een mooier huis hebben, een fijnere job dan jij. Belangrijke voorwaarde om gelukkig te zijn, zo zegt Peterson, is dat jezelf niet voortdurend vergelijkt met anderen. Dat doen wij gelukkig niet al te vaak – alleen met de Temptation-dames op tv, maar daar werd niemand van ons treuriger van 😉

Alleen de berg op
Na zoveel verleiding zat de sfeer er goed in en wilden we nog even mijn infraroodcabine induiken, maar het was al te laat en er was al te veel drank gevloeid (neen, na twee glazen champagne en drie glazen wijn is het nooit een goed plan om nog wat te gaan zweten op 50 graden!). Maar toen ik gisterenavond weer in m’n sauna zat, bedacht ik dat zo af en toe helemaal alleen zijn, eigenlijk net zo waardevol is. Nee, niemand wordt gelukkig van in z’n eentje dag in dag uit op een eenzame berg te leven, daar ben ik zeker van. Vriendinnen, collega’s, goeie relaties met de mensen om je heen zijn zonder twijfel een grote bron van geluk. Maar zo heel en af toe een uurtje die berg op mogen gaan, weg van alle gekakel en indrukken, dat heb ik óók nodig. Alleen zijn als het een bewuste keuze is – dus geen gedwongen eenzaamheid – én je daarna weer opgeladen onder de mensen mogen begeven, is misschien wel de allergrootste bron van geluk. Me-time én (veel) us-time; ik had de voorbije week het beste van beide werelden.

 

Wil je op de hoogte blijven van de blog artikels? Schrijf je in op de mailinglijst en ontvang de laatste artikels in je mailbox.